Ochotnicza Straż Ogniowa w Dziegielowie została założona 6 marca 1904 roku. Pierwszą remizą strażacką został budynek po byłym komisariacie Policji (obecny Domek Myśliwski). Do remizy została dobudowana drewniana wieża strażacka, w której suszono parciane węże strażackie oraz znajdowała się ręczna syrena sygnalizacyjna.
Dodatkowym systemem informującym mieszkańców o pożarze (prócz uruchamiania ręcznej syreny sygnalizacyjnej) było rozmieszczenie na terenie wsi 10 „bekadeł” (rodzaj trąbki). Działanie systemu informującego o zaistniałym pożarze polegało na tym, że posiadacz „bekadła” (zauważywszy pożar w swojej części wsi) zaczynał grać na nim. Jeśli dźwięk sygnalizacyjny trąbki został usłyszany przez innych posiadaczy „bekadeł”, zaczynali oni grać na swoich trąbkach. W ten oto sposób wszyscy strażacy, jak i mieszkańcy Dzięgielowa, mogli śpieszyć na ratunek czyjegoś domostwa.
Pierwszym wozem strażackim była konna bryczka, na której zamontowana była ręczna sikawka. Każdorazowe wyjazdy wozu były możliwe dzięki uprzejmości gospodarzy J. Wojnara i A. Hławiczki, którzy udostępniali konie do zaprzęgu.
Przypuszczalnie pierwszymi członkami Ogniowej Straży byli: Jan Hławiczka, Adam Niedoba, Paweł Sztefka, Jan Baran, Paweł Kożdoń, Jerzy Kłoda, Jan Turoń, Paweł Welszar, Jan Hławiczka (młodszy), Józef Sztefka, Markus Weber, Jan Heczko, Adam Hławiczka, Jan Wapienik, Paweł Ostrószka, Jan Glajcar, Jan Supik, Andrzej Hławiczka, Jan Szczuka, Franciszek Czaja i Jan Wojnar.
Do największych akcji gaśniczych (przeprowadzonych w Dzięgielowie do wybuchu II wojny światowej) zaliczyć należy:
- w 1908 roku gaszenie zabudowań folwarcznych należących do Komory Cieszyńskiej,
- w 1920 roku gaszenie budnika kolei Cieszyn – Bielsko,
- w 1934 roku pożar wielkiej stodoły obok szkoły należącej do gospodarstwa państwowego, Ochotnicza Straż Pożarna 76
- w 1935 roku pożar zabudowań gospodarczych u Lankoczów.
W 1937 roku została zakupiona motopompa, którą zamontowano w miejsce ręcznej pompy znajdującej się na konnej bryczce, a którą podczas wojny ukrył w swoich zabudowaniach gospodarczych pan Kupka. Podczas II wojny światowej straż została rozwiązana.
Na przełomie maja i czerwca 1945 roku Stanisław Pieczonka, Jan Kupka, Józef Kulisz, J. Wojnar oraz Jan i Andrzej Hławiczkowie reaktywowali Ochotniczą Straż Pożarną w Dzięgielowie. Po 1945 roku został założony „Teatr Strażacki”. Jego aktorami byli członkowie dzięgielowskiej straży, natomiast prowadzącym został Jan Rusnok przypuszczalnie do 1960 roku, kiedy to teatr zawiesił swoją działalność. Bezpośrednią przyczyną rozwiązania teatru było upowszechnienie – w prywatnych domach – odbiorników telewizyjnych.